12
Vlade Divac
- PKT
- 11,8
- ZB
- 8,2
- AS
- 3,1
fot. inboundpass · CC BY 2.0
NBA · Legenda
„C-Webb”
Silny skrzydłowy, który grał jak rozgrywający — cztery asysty na mecz przy dwudziestu punktach i dziesięciu zbiórkach. Twarz Fab Five z Michigan i zespołu Sacramento, który zmienił sposób gry w NBA.
W 1991 roku Michigan wystawiło w finale mistrzostw NCAA piątkę złożoną wyłącznie z pierwszorocznych zawodników — czegoś takiego wcześniej nie było. Webber był jej liderem. Drużyna dwukrotnie doszła do finału i dwukrotnie przegrała; w 1993 roku Webber poprosił o czas przy stanie remisowym, mimo że zespół nie miał już przerw, co dało rywalom rzuty techniczne i przesądziło o wyniku.
Po latach w Golden State i Waszyngtonie trafił w 1998 roku do Kings. Zespół z Divaciem, Stojakoviciem i Jasonem Williamsem grał koszykówkę opartą na podaniu i ruchu bez piłki, atrakcyjną na tyle, że mecze Sacramento oglądano w całych Stanach. W 2002 roku przegrali z Lakers w finale konferencji w siedmiu meczach.
Kontuzja łąkotki z playoff 2003 roku i operacja mikrozłamań odebrały mu ruchliwość. Grał jeszcze pięć lat, w Filadelfii i Detroit, ale poziomu z Sacramento nie odzyskał.
| Statystyka | Sezon zasadniczy | Playoffs |
|---|---|---|
| Mecze M | 831 | 61 |
| Minuty MIN | 36,9 | — |
| Punkty PKT | 20,7 | 18,7 |
| Zbiórki ZB | 9,8 | 8,8 |
| Asysty AS | 4,2 | 4,0 |
| Przechwyty PRZ | 1,4 | — |
| Bloki BL | 1,4 | — |
| Skuteczność z gry FG% | 47,9% | — |
| Skuteczność z linii FT% | 64,9% | — |
| PER PER | 20,9 | — |
Hall of Fame Naismith Memorial Basketball Hall of Fame — 2021
Webber był jednym z pierwszych wysokich, którzy prowadzili grę zespołu z wysokiego postu. Jego podania — w tym słynne z zamachem do tyłu do wchodzącego partnera — były podstawą ataku Sacramento i przeniosły do NBA rozwiązania bliższe europejskiej koszykówce.
Miał do tego rzut z półdystansu i grę tyłem do kosza. Słabym punktem pozostały rzuty wolne — niecałe 65 procent skuteczności sprawiało, że w końcówkach rywale celowo go faulowali.
Piątką pierwszorocznych zawodników Michigan, która w 1992 i 1993 roku doszła do finału mistrzostw NCAA. Chris Webber był jej liderem.
20,7 punktu, 9,8 zbiórki i 4,2 asysty na mecz w 831 spotkaniach sezonu zasadniczego.
Nie. Najdalej zaszedł do finału konferencji Zachodniej z Sacramento Kings w 2002 roku.
W końcówce finału 1993 roku poprosił o przerwę, mimo że Michigan wyczerpało już limit. Skutkowało to rzutami technicznymi dla rywala i przesądziło o porażce.
StrefaBasketu.pl