21
Tim Duncan
„The Big Fundamental”
- PKT
- 19,0
- ZB
- 10,8
- AS
- 3,0
fot. shaka · CC BY-SA 2.0 it
NBA · Legenda
„KG”
Prototyp uniwersalnego wysokiego: bronił wszystkich pięciu pozycji, rzucał z półdystansu i prowadził akcje. Dwanaście lat czekał na drużynę zdolną wygrać, a gdy ją dostał, zdobył tytuł w pierwszym sezonie.
W 1995 roku został pierwszym od dwóch dekad zawodnikiem wybranym w drafcie bezpośrednio ze szkoły średniej. Miał dziewiętnaście lat i trafił do Minnesoty, gdzie w drugim sezonie był już czołowym skrzydłowym ligi.
Przez cały ten okres Timberwolves ani razu nie zbudowali wokół niego składu zdolnego do walki o tytuł. Jedynym wyjątkiem był sezon 2003/04 — nagroda MVP dla Garnetta i finał konferencji Zachodniej, przegrany z Lakers.
Wymiana do Celtics latem 2007 roku, obok pozyskania Raya Allena, stworzyła trio z Paulem Pierce'em. Boston poprawił bilans o czterdzieści dwa zwycięstwa — największy skok w historii ligi w jednym sezonie — i zdobył mistrzostwo, pokonując w finałach Lakers. Garnett został w tym samym roku Obrońcą Roku.
Ostatnie sezony spędził w Brooklyn Nets, a karierę zamknął tam, gdzie ją zaczął, wracając do Minnesoty na dwa lata w roli mentora dla młodszych zawodników.
| Statystyka | Sezon zasadniczy | Playoffs |
|---|---|---|
| Mecze M | 1 462 | 143 |
| Minuty MIN | 34,5 | — |
| Punkty PKT | 17,8 | 18,2 |
| Zbiórki ZB | 10,0 | 10,7 |
| Asysty AS | 3,7 | 3,4 |
| Przechwyty PRZ | 1,3 | — |
| Bloki BL | 1,4 | — |
| Skuteczność z gry FG% | 49,7% | — |
| Skuteczność z linii FT% | 78,9% | — |
| PER PER | 22,7 | — |
Hall of Fame Naismith Memorial Basketball Hall of Fame — 2020
Garnett zdefiniował rolę wysokiego, który potrafi bronić na obwodzie. Przy 211 centymetrach wzrostu i mobilności skrzydłowego wychodził do zasłon, wracał pod kosz i komunikował ustawienie całej piątki — Boston w 2008 roku zbudował na tym najlepszą obronę w lidze.
W ataku opierał się na rzucie z półdystansu i podaniu z wysokiego postu. Nigdy nie był dominującym punktującym w rozumieniu środkowego starej szkoły; jego 17,8 punktu na mecz w karierze to liczba, która zaniża realny wpływ na grę.
Jedno, zdobyte z Boston Celtics w 2008 roku.
W sezonie 2003/04, grając w Minnesota Timberwolves.
17,8 punktu, 10,0 zbiórki i 3,7 asysty na mecz w 1462 spotkaniach sezonu zasadniczego.
Potrafił bronić wszystkich pięciu pozycji i organizował obronę całego zespołu. W 2008 roku został Obrońcą Roku, a Boston miał wtedy najlepszą defensywę w lidze.
StrefaBasketu.pl