Elgin Baylor

Zawodnik, który uniósł koszykówkę nad parkiet

Do końca lat pięćdziesiątych koszykówka była grą naziemną. Baylor zaczął zawieszać się w powietrzu, zmieniać pozycję ciała w locie i kończyć akcję z pozycji, których nie przewidywał żaden podręcznik. Nie miał na to nazwy, bo jeszcze jej nie wymyślono.

Sezon rezerwisty

W sezonie 1961/62 odbywał służbę wojskową i mógł grać wyłącznie w weekendowe przepustki. Rozegrał czterdzieści osiem spotkań, zdobywając w nich średnio 38,3 punktu — jeden z najwyższych wyników w historii ligi.

Osiem finałów

Z Lakers przegrał osiem serii finałowych, siedem z nich z Boston Celtics. W listopadzie 1971 roku, po dziewięciu meczach sezonu, zakończył karierę z powodu kolan. Lakers wygrali zaraz potem trzydzieści trzy mecze z rzędu i zdobyli mistrzostwo.

Przy 196 centymetrach wzrostu zbierał trzynaście i pół piłki na mecz, co dla skrzydłowego jest liczbą niespotykaną także dzisiaj. Grał w ataku bez wsparcia systemu — koszykówka lat sześćdziesiątych nie znała jeszcze rozwiązań taktycznych uwalniających rzucającego — i mimo to utrzymywał ponad dwadzieścia siedem punktów przez trzynaście sezonów.

Jego wpływ jest przede wszystkim stylistyczny. To od Baylora zaczyna się linia zawodników, których gra opiera się na kontroli ciała w powietrzu, prowadząca przez Ervinga do Jordana.