Grant Hill

Pozycja: Niski skrzydłowy (SF)
Wzrost: 203 cm / 102 kg
Lata kariery: 1994–2013
Urodzony: 5 października 1972, Dallas, Teksas, USA (53 lat)
Draft: 1994 — 1. runda, 3. pick (Detroit Pistons)
Uczelnia: Duke
Numery: 33

16,7
PKT: 6,0
ZB: 4,1
AS: 48,3%
FG%

Przez pierwsze sześć lat kariery uchodził za następcę Jordana. Potem przez cztery lata praktycznie nie grał z powodu kostki, a mimo to wrócił i rozegrał w lidze łącznie dziewiętnaście sezonów.

Porównaj z innym zawodnikiem

Kariera

1994–2000 Detroit Pistons NBA
2000–2007 Orlando Magic NBA
2007–2012 Phoenix Suns NBA
2012–2013 Los Angeles Clippers NBA

Duke i Detroit

Dwa mistrzostwa NCAA z Duke, w 1991 i 1992 roku, uczyniły z niego najbardziej rozpoznawalnego zawodnika akademickiego swojego pokolenia. W Detroit natychmiast został gwiazdą i podzielił nagrodę Nowicjusza Roku z Jasonem Kiddem.

Kostka

Latem 2000 roku przeszedł do Orlando na wielki kontrakt. Kontuzja kostki, z którą grał jeszcze w playoff z Detroit, okazała się złamaniem, które źle się zrosło. W ciągu czterech sezonów przeszedł kilka operacji i rozegrał w tym czasie zaledwie czterdzieści siedem spotkań. Jedna z infekcji zagrażała jego życiu.

Druga kariera

Wrócił do regularnej gry w sezonie 2004/05, a od 2007 roku przez pięć lat był w Phoenix Suns cenionym zawodnikiem broniącym najlepszych skrzydłowych rywala. Zakończył karierę w 2013 roku, mając czterdzieści lat.

Statystyki kariery

Statystyka	Sezon zasadniczy	Playoffs
Mecze M	1 026	66
Minuty MIN	32,2	—
Punkty PKT	16,7	12,2
Zbiórki ZB	6,0	4,6
Asysty AS	4,1	2,8
Przechwyty PRZ	1,2	—
Bloki BL	0,6	—
Skuteczność z gry FG%	48,3%	—
Skuteczność z linii FT%	76,9%	—

Rekordy życiowe

46 Punkty w meczu Golden State Warriors, 11 grudnia 1996

Osiągnięcia

Sukcesy zespołowe

2× Mistrzostwo NCAA z Duke 1991, 1992

Wyróżnienia indywidualne

Nowicjusz Roku 1995
7× Udział w Meczu Gwiazd

Hall of Fame Naismith Memorial Basketball Hall of Fame — 2018

Rekordy

Nagrodę Nowicjusza Roku 1995 podzielił z Jasonem Kiddem

Styl gry

Przed kontuzjami Hill był skrzydłowym, który prowadził akcje jak rozgrywający — w Detroit notował ponad sześć asyst na mecz przy dwudziestu pięciu punktach, prowadząc atak zespołu od pierwszego podania do zakończenia.

Po powrocie zbudował się na nowo wokół obrony i inteligencji w grze bez piłki. To ta druga wersja Hilla pozwoliła mu grać do czterdziestego roku życia i przetrwać w lidze dłużej niż wielu jego zdrowych rówieśników.

Ciekawostki

Zdobył dwa mistrzostwa NCAA z Duke, w 1991 i 1992 roku.
Nagrodę Nowicjusza Roku 1995 podzielił z Jasonem Kiddem.
W czterech sezonach w Orlando rozegrał łącznie czterdzieści siedem meczów z powodu kontuzji kostki.
Jedna z infekcji po operacji kostki zagrażała jego życiu.
Mimo kontuzji rozegrał w NBA dziewiętnaście sezonów i 1026 meczów.

Najczęstsze pytania

Dlaczego kariera Granta Hilla nie potoczyła się zgodnie z oczekiwaniami?

Z powodu źle zrośniętego złamania kostki, z którym grał w playoff 2000 roku. W kolejnych czterech sezonach rozegrał zaledwie czterdzieści siedem meczów.

Jakie były statystyki Granta Hilla?

16,7 punktu, 6,0 zbiórki i 4,1 asysty na mecz w 1026 spotkaniach sezonu zasadniczego.

Ile mistrzostw NCAA ma Grant Hill?

Dwa, z Duke, w 1991 i 1992 roku.

Jak długo Grant Hill grał w NBA?

Dziewiętnaście sezonów, od 1994 do 2013 roku. Karierę zakończył w wieku czterdziestu lat.

Grant Hill