34
Ray Allen
„Jesus Shuttlesworth”
- PKT
- 18,9
- ZB
- 4,1
- AS
- 3,4
fot. Reggie_Miller_TNT.jpg: Keith Allison from Baltimore, USA derivative work: Lpdrew (talk) · CC BY-SA 2.0
NBA · Legenda
„Knick Killer”
Osiemnaście sezonów w jednym klubie i reputacja zawodnika, który w końcówkach nie pudłował. W 1995 roku zdobył przeciwko Knicks osiem punktów w niecałe dziewięć sekund, odwracając mecz, który był już rozstrzygnięty.
Gdy Pacers wybrali go z jedenastym numerem draftu 1987 roku, hala wygwizdała decyzję — Indiana pominęła Steve'a Alforda, gwiazdę lokalnej uczelni. Osiemnaście lat później numer 31 wisiał pod sufitem tej samej hali.
Rywalizacja z Knicks zdefiniowała mu karierę. W szóstym meczu serii 1994 roku zdobył dwadzieścia pięć punktów w czwartej kwarcie, przekomarzając się z siedzącym przy parkiecie Spike'em Lee. Rok później, przy stracie sześciu punktów na 18,7 sekundy przed końcem, zdobył osiem punktów w 8,9 sekundy i wygrał mecz.
Jedyny występ w finałach NBA przyszedł w 2000 roku, gdy Pacers przegrali z Lakers Shaqa i Kobego 2:4. Miller zakończył karierę pięć lat później, nie zdobywszy mistrzostwa.
| Statystyka | Sezon zasadniczy | Playoffs |
|---|---|---|
| Mecze M | 1 389 | 144 |
| Minuty MIN | 34,3 | — |
| Punkty PKT | 18,2 | 20,6 |
| Zbiórki ZB | 3,0 | 3,1 |
| Asysty AS | 3,0 | 2,5 |
| Przechwyty PRZ | 1,1 | — |
| Skuteczność z gry FG% | 47,1% | — |
| Skuteczność za 3 3P% | 39,5% | — |
| Skuteczność z linii FT% | 88,8% | — |
Hall of Fame Naismith Memorial Basketball Hall of Fame — 2012
Miller ważył niecałe dziewięćdziesiąt kilogramów przy dwóch metrach wzrostu i nie wygrywał niczym poza rzutem oraz umiejętnością gubienia obrońcy w ruchu bez piłki. Potrafił biegać po zasłonach przez cały mecz, wyprowadzając obrońcę z równowagi i zyskując ułamek sekundy potrzebny do oddania rzutu.
Do tego dochodziła technika wymuszania faulu przy rzucie za trzy punkty, którą doprowadził do perfekcji na tyle, że liga później zmieniła interpretację przepisów. 88,8 procent z linii sprawiało, że taki faul niemal zawsze kosztował rywala trzy punkty.
25 279 w sezonie zasadniczym — najwięcej w historii Indiana Pacers.
W playoff 1995 roku, przy stracie sześciu punktów na 18,7 sekundy przed końcem meczu z Knicks, Miller trafił trójkę, przechwycił piłkę, trafił drugą i dołożył dwa rzuty wolne.
Nie. Jedyny raz zagrał w finałach w 2000 roku, gdy Pacers przegrali z Los Angeles Lakers.
Osiemnaście sezonów, całą karierę, od 1987 do 2005 roku.
StrefaBasketu.pl