Dokładnie 28 lat temu – 18 maja 1998 roku – NBA oficjalnie ogłosiła wyniki głosowania na Najbardziej Wartościowego Zawodnika. Statuetka trafiła w ręce człowieka, który zdefiniował nowoczesną koszykówkę. Michael Jordan odebrał wtedy swoją piątą i ostatnią w karierze nagrodę MVP sezonu zasadniczego, wieńcząc indywidualną dominację, jakiej liga nie widziała ani wcześniej, ani później.
Sezon 1997/98 przeszedł do legendy jako mityczny „Ostatni Taniec” (The Last Dance). Mając 35 lat na karku, „Jego Powietrzność” nie zamierzał kalkulować ani odpoczywać. Pod nieobecność kontuzjowanego przez niemal pół sezonu Scottiego Pippena, Jordan wziął całą organizację Chicago Bulls na własne barki. Efekt? Rozegranie kompletu 82 meczów w sezonie regularnym i wprowadzenie „Byków” na szczyt z bilansem 62-20.
Wielki szlem, który zamknął dyskusję o GOAT
Określenie, że sezon Jordana był „całkiem niezły”, to gigantyczne niedomówienie. Legendarny numer 23 dokonał wtedy absolutnego, totalnego czyszczenia półek z nagrodami. Zgarnięcie w jednym roku korony króla strzelców, statuetki MVP sezonu zasadniczego, MVP Meczu Gwiazd, MVP Finałów oraz mistrzowskiego pierścienia to wyczyn, który dla 99% gwiazd NBA pozostaje w sferze marzeń. Jordan zrobił to, będąc jednocześnie wybieranym do pierwszej piątki najlepszych obrońców ligi.
Najbardziej porażającym faktem w tej wyliczance jest jednak powtarzalność. Większość z tych osiągnięć – w tym mistrzostwo, tytuł najlepszego strzelca i Finałów MVP – Jordan zdobył po raz trzeci z rzędu, pieczętując drugi historyczny three-peat Chicago Bulls. 28 lat później te liczby wciąż brzmią jak scenariusz filmu science-fiction, przypominając nam, dlaczego dyskusja o najlepszym koszykarzu wszech czasów dla wielu zaczyna się i kończy na jednym nazwisku.
Karta Chwały Michaela Jordana: Sezon 1997/1998
| Wyróżnienie / Osiągnięcie | Statystyka / Kontekst | Powtarzalność |
|---|---|---|
| Mistrzostwo NBA | Pokonanie Utah Jazz 4-2 w Finałach | 3. rok z rzędu (2. Three-Peat) |
| MVP Sezonu Regularnego | 5. statuetka w karierze (wyrównanie Russella) | Ogłoszona 18 maja 1998 |
| Król Strzelców NBA | Średnia 28.7 punktów na mecz | 3. rok z rzędu (10. w karierze) |
| NBA All-Defensive First Team | Pierwsza piątka najlepszych obrońców | 3. rok z rzędu (9. w karierze) |
| MVP Finałów NBA | Słynny „The Last Shot” w Salt Lake City | 3. rok z rzędu (6. w karierze) |
| Dostępność i Obciążenie | Rozegrane wszystkie 82 mecze sezonu zasadniczego w wieku 35 lat | |
