Dražen Petrović

Šibenik i Zagrzeb

Wychował się w Šibeniku, gdzie razem z bratem Aleksandarem trenował na prowizorycznych boiskach przed lekcjami. W 1985 roku, grając dla Šibenki, zdobył w jednym meczu 112 punktów — wynik, który do dziś funkcjonuje w europejskiej koszykówce jako punkt odniesienia. Z Ciboną Zagrzeb wygrał dwa Puchary Europy Mistrzów, w 1985 i 1986 roku.

Portland: dwa lata na ławce

Portland wybrali go w drafcie 1986 roku dopiero z sześćdziesiątym numerem, w trzeciej rundzie. Gdy przyjechał trzy lata później, zastał zespół z pełną obsadą obwodu i grał po kilka minut. W osiemnastu miesiącach rozegrał 77 spotkań, notując 7,6 punktu — dla zawodnika, który w Europie był gwiazdą pierwszej wielkości, sytuacja nie do przyjęcia.

New Jersey

Przeszedł do najsłabszego zespołu ligi, żeby dostać minuty. W sezonie 1991/92 zdobywał 20,6 punktu na mecz, a rok później 22,3, trafiając 44,4 procent rzutów za trzy punkty — drugi wynik w lidze. Został wybrany do trzeciej piątki NBA i był już traktowany jako jeden z najlepszych rzucających obrońców ligi.

7 czerwca 1993

Zginął w wypadku na autostradzie w Niemczech, wracając z meczu reprezentacji. Miał dwadzieścia osiem lat. Nets zastrzegli jego numer trzy pięć miesięcy później, Cibona numer dziesięć, a Hall of Fame przyjął go w 2002 roku.

Petrović miał jeden z najczystszych rzutów w historii europejskiej koszykówki i wyjątkowo szybkie wypuszczenie piłki, co pozwalało mu rzucać z pozycji, w których obrońca teoretycznie zdążył zareagować. W ostatnim sezonie trafiał ponad 43 procent za trzy punkty przy dużej liczbie prób — wtedy była to wartość graniczna dla najlepszych strzelców ligi.

Jego reputacja opierała się też na pracowitości uznawanej za obsesyjną: rzucał po treningach setki piłek, a w Portland przychodził do hali w dni wolne. To ta część legendy jest w europejskiej koszykówce przekazywana najczęściej.