Nate Archibald

Z Bronxu, drugą rundą draftu

Wychował się w kompleksie mieszkalnym Patterson Houses w południowym Bronxie i przez rok nie grał w liceum. Do NBA trafił z drugiej rundy draftu 1970 roku, ważąc niecałe siedemdziesiąt kilogramów.

Sezon 1972/73

W trzecim roku kariery zdobył 34,0 punktu i rozdał 11,4 asysty na mecz, wygrywając obie ligowe klasyfikacje. Zespół Kansas City–Omaha Kings wygrał wtedy trzydzieści sześć spotkań i nie wszedł do playoff, co pokazuje, jak bardzo cała gra przechodziła przez jego ręce.

Tytuł w Bostonie

Po zerwaniu ścięgna Achillesa opuścił cały sezon 1977/78 i wielu uważało, że jego kariera się skończyła. Boston Celtics dali mu szansę i w 1981 roku, u boku Larry'ego Birda, zdobył mistrzostwo — grając już w roli dyrygenta, nie głównego strzelca.

Archibald ważył mniej niż większość obwodowych i wygrywał wyłącznie szybkością pierwszego kroku oraz zdolnością do kończenia akcji między dużo wyższymi obrońcami. W epoce, w której obrona strefowa była zakazana, ten atut wystarczał, żeby wejść pod kosz praktycznie na życzenie.

Był też jednym z pierwszych rozgrywających, którzy generowali punkty w tak dużej liczbie z rzutów wolnych — jego wejścia niemal zawsze kończyły się kontaktem.