Allen Iverson

Georgetown i pierwszy numer draftu

Zanim trafił na uczelnię, spędził kilka miesięcy w zakładzie poprawczym po bójce w kręgielni; wyrok został później uchylony. John Thompson z Georgetown przyjął go mimo protestów i po dwóch sezonach Iverson wszedł do draftu 1996 roku jako wybór numer jeden.

Sezon 2000/01

Najlepszy rok kariery: tytuł MVP, tytuł króla strzelców i finały NBA z 76ers, którzy jako jedyni odebrali w tamtej fazie mecz Lakers Shaqa i Kobego. Iverson zdobył w pierwszym spotkaniu 48 punktów, a jego przekrok nad Tyronnem Lue stał się jednym z najczęściej odtwarzanych ujęć dekady.

Poza Filadelfią

Po dziesięciu latach odszedł do Denver, gdzie stworzył duet z Carmelo Anthonym, potem grał w Detroit i Memphis. Wrócił jeszcze na kilkanaście spotkań do Filadelfii w 2010 roku, ale kariera dogasała szybciej, niż wynikałoby to z jego wieku — obciążenie ponad czterdziestoma minutami na mecz przez dekadę zebrało żniwo.

Iverson zbudował grę na crossoverze i na gotowości do wchodzenia pod kosz między zawodników wyższych od siebie o trzydzieści centymetrów. Skuteczność 42,5 procent z gry jest niska, ale wynika z liczby prób podejmowanych w sytuacjach, w których nie miał alternatywy — przez większość kariery był jedynym realnym źródłem punktów swojego zespołu.

Grał ponad 41 minut na mecz w karierze, co jest jednym z najwyższych wyników w historii ligi. Do tego dochodziło 2,2 przechwytu na spotkanie i trzy tytuły lidera ligi w tej kategorii.