21
Tim Duncan
„The Big Fundamental”
- PKT
- 19,0
- ZB
- 10,8
- AS
- 3,0
fot. Ken Hackman · Public domain
NBA · Legenda
„The Admiral”
Zanim zagrał w NBA, odsłużył dwa lata w marynarce wojennej. Potem zdobył nagrodę MVP, tytuł Obrońcy Roku, koronę króla strzelców i dwa mistrzostwa — pierwsze jako lider, drugie jako partner Tima Duncana.
San Antonio wybrali go z pierwszym numerem draftu 1987 roku, wiedząc, że nie zagra przez dwa sezony — Robinson kończył Akademię Marynarki Wojennej i musiał odbyć służbę. Klub czekał, a Robinson zadebiutował dopiero w 1989 roku, mając dwadzieścia cztery lata.
W sezonie poprzedzającym jego debiut Spurs wygrali 21 meczów. W pierwszym sezonie Robinsona — 56, co było wtedy największym skokiem w historii ligi. Zdobył tytuł Nowicjusza Roku, a w kolejnych latach kolejno Obrońcę Roku, koronę króla strzelców i nagrodę MVP.
Kontuzja pleców i stopy w sezonie 1996/97 wyłączyła go na niemal cały rok, dzięki czemu Spurs zdobyli pierwszy numer draftu i wybrali Tima Duncana. Robinson świadomie ustąpił mu miejsca pierwszej opcji. Efektem były mistrzostwa w 1999 i 2003 roku; drugie z nich zdobył w ostatnim meczu swojej kariery.
| Statystyka | Sezon zasadniczy | Playoffs |
|---|---|---|
| Mecze M | 987 | 123 |
| Minuty MIN | 34,7 | — |
| Punkty PKT | 21,1 | 18,1 |
| Zbiórki ZB | 10,6 | 10,6 |
| Asysty AS | 2,5 | 2,3 |
| Przechwyty PRZ | 1,4 | — |
| Bloki BL | 3,0 | 2,4 |
| Skuteczność z gry FG% | 51,8% | — |
| Skuteczność z linii FT% | 73,6% | — |
| PER PER | 26,2 | — |
Hall of Fame Naismith Memorial Basketball Hall of Fame — 2009
Robinson był najbardziej atletycznym środkowym swojej epoki — biegał kontrataki jak skrzydłowy, przy 216 centymetrach wzrostu. Trzy bloki na mecz w karierze i tytuł Obrońcy Roku z 1992 roku opisują zawodnika, który zabezpieczał pole trzech sekund samodzielnie.
W ataku brakowało mu bezwzględności największych środkowych tamtych lat, co widać w zestawieniu z Olajuwonem w finale konferencji 1995 roku. Nadrabiał ruchliwością, rzutem z półdystansu i wysoką skutecznością z gry.
Ukończył Akademię Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych i przed rozpoczęciem kariery w NBA odbył dwuletnią służbę wojskową.
Dwa, oba z San Antonio Spurs — w 1999 i 2003 roku, u boku Tima Duncana.
71 przeciwko Los Angeles Clippers w kwietniu 1994 roku, w ostatnim spotkaniu sezonu, wygrywając tym samym koronę króla strzelców.
21,1 punktu, 10,6 zbiórki i 3,0 bloku na mecz w 987 spotkaniach sezonu zasadniczego.
StrefaBasketu.pl