Chris Paul

New Orleans i zablokowany transfer

Wybrany z czwartym numerem draftu 2005 roku, w pierwszym sezonie został Nowicjuszem Roku. Sześć lat w Hornets przyniosło mu drugie miejsce w głosowaniu na MVP w 2008 roku. W 2011 roku, podczas lokautu, uzgodniono jego transfer do Los Angeles Lakers, gdzie miał grać z Kobem Bryantem — liga, wówczas właściciel klubu z Nowego Orleanu, zablokowała jednak wymianę pod naciskiem innych właścicieli. Trafił do Clippers.

Lob City i Houston

W Clippers z Blakiem Griffinem stworzył zespół nazwany Lob City, grający najbardziej widowiskową koszykówkę tamtych lat. Później, w Houston obok Jamesa Hardena, doszedł najbliżej finałów — w 2018 roku Rockets prowadzili z Golden State 3:2, gdy Paul doznał urazu uda i opuścił dwa ostatnie mecze serii, przegranej ostatecznie przez Houston.

Finały 2021

Dopiero w szesnastym sezonie kariery zagrał w finałach NBA, prowadząc Phoenix Suns. Zespół objął prowadzenie 2:0 nad Milwaukee Bucks i przegrał cztery mecze z rzędu.

Ostatnie lata i Sochan

Po Golden State trafił do San Antonio Spurs, gdzie w sezonie 2024/25 rozegrał wszystkie 82 spotkania w pierwszej piątce — rekord dla zawodnika w jego wieku — i był kolegą klubowym oraz mentorem Jeremy'ego Sochana. Karierę domknął tam, gdzie spędził sześć lat, w Clippers, i ogłosił jej zakończenie w lutym 2026 roku.

Paul był rozgrywającym kontrolującym każdy element gry zespołu: tempo, ustawienie, wybór rzutu. Przydomek Point God bierze się z tego, że przez dwie dekady jego drużyny grały dokładnie tak, jak chciał, niezależnie od składu.

Był też jednym z najlepszych obrońców na swojej pozycji w historii — sześć tytułów lidera ligi w przechwytach i dziewięć powołań do najlepszych piątek defensywnych to dorobek, którego przy 183 centymetrach wzrostu praktycznie nikt nie ma.